SYNOPSIS

Het verhaal "FINIKIA" draait om Sophira, een jonge vrouw die gevangen zit tussen twee rivaliserende Fenicische families, de Alzar en de Haddar, in de stad Tyrus. Haar geheime liefde voor Aziru, een voorvechter van verandering, staat in schril contrast met haar jeugdige band met Yadon van de Haddar-familie. Naarmate de Perzische dreiging toeneemt, leidt Sophira Aziru en Yadon in een riskante missie tegen de Perzen, die uiteindelijk leidt tot Yadons offer.
Tegen de steeds wisselende getijden in en onder de zeilen die generaties lang waren genaaid, weerklonk in de scheepswerven van Tyrus het gekletter van brons en de liederen van timmerlieden. De families Alzar en Haddar, beiden meesters in hun vak, wedijverden om elkaar te overtreffen – niet alleen in de omvang en snelheid van hun schepen, maar ook in de artistieke kwaliteit van hun constructie. Elke met cederhout beklede galei die de Middellandse Zee opvoer, was een bewijs van Fenicische vindingrijkheid, met zijn gebogen boeg en beschilderde ogen die een veilige overtocht en commercieel succes beloofden.
In het hart van de stad trokken kinderen letters over op scherven aardewerk of zand, en oefenden zo het eenvoudige maar revolutionaire schrift dat de stem van hun volk van Egypte naar Iberië had gebracht. Het alfabet – tweeëntwintig tekens, elk een drager van klank en betekenis – was de ware erfenis van de koopmansvorsten van Tyrus. Terwijl de schepen kostbare ladingen glas, purperverf en cederhout naar verre oorden vervoerden, reisde hun schrift nog veel verder en gaf het vorm aan handel, diplomatie en zang in de hele bekende wereld.
Voor Sophira werden deze symbolen en schepen metaforen: het alfabet, een instrument om verbinding en begrip te smeden; de schepen, voertuigen van avontuur en zelfbeschikking. Onder Aziru's leiding zag ze de gaven van haar stad opnieuw – hoe de ronding van hout en de lijn van inkt beide koersen uitzetten door onzekerheid en onenigheid. Uiteindelijk vond Sophira haar pad niet alleen in sterrenkaarten of gefluisterde beloftes, maar in de twee erfenissen van haar volk: hun beheersing van de zee en hun blijvende vermogen om nieuwe verhalen een stem te geven.
Hun verhaal symboliseert moed, opoffering en hoop op eenheid te midden van diepgewortelde familievetes.

Verklaring van de uitvoerend producent
Welkom in de wereld van "FINIKIA", een film die de rijke culturele erfenis van de Fenicische periode rond 480 v.Chr. verkent. Als uitvoerend producent is het mijn visie om met deze film de onvertelde verhalen over liefde, identiteit en cultureel erfgoed, die onze geschiedenis hebben gevormd, tot leven te brengen.
De inspiratie voor "FINIKIA" kwam voort uit mijn fascinatie voor de oude Fenicische beschaving. Hun bijdragen aan handel, taal en cultuur hebben een onuitwisbare indruk achtergelaten op de geschiedenis, maar hun verhalen blijven grotendeels onverteld. Met deze film wil ik hun nalatenschap en de blijvende impact die ze hebben gehad op onze westerse wereld belichten.
Ik geloof dat "FINIKIA" een blijvende indruk op het publiek zal achterlaten en een gevoel van verwondering en waardering zal oproepen voor de rijke geschiedenis van Fenicië. Ik hoop dat de kijkers ontroerd zullen raken door de reizen van de personages en de emotionele diepgang van het verhaal.
Dank u wel dat u met ons meegaat op deze reis door de tijd. Ik kijk ernaar uit om "FINIKIA" met u te delen en hoop dat het u net zo zal inspireren als het mij inspireert.
In " FINIKIA" vormt deze verbondenheid met zowel land als zee de kern van de film. De geografie van Libanon – de dramatische kliffen, groene valleien en glinsterende blauwe baaien – biedt een adembenemend decor voor romantiek en rivaliteit. De ceders, standvastig en eeuwig, waken over het zich ontvouwende drama, net zoals ze ooit beschutting boden aan degenen die het alfabet bedachten en de sterren in kaart brachten. Het is hier, te midden van de tijdloze pracht van bergen en branding, dat oude verhalen ontwaken en de wereld van de Feniciërs herboren wordt voor een nieuwe generatie.